Wystąpienie: Adam Gomoła

Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dzisiaj o ustawie, która nazywa się ustawą o wsparciu przedsiębiorców sektorów energochłonnych, a równie dobrze mogłaby nazywać się ustawą o nadrabianiu straconego czasu i rekompensacie zmarnotrawionych 100 mld zł za czasów rządów Prawa i Sprawiedliwości, które pozyskaliśmy do budżetu z ETS-u właśnie. Bo to trafiło do polskiego budżetu, ale trafiło na wszystko inne, a nie na to, na co właśnie miało trafiać, czyli na inwestycje, które sprawiłyby, że dzisiaj nie rozmawialibyśmy o takiej skali problemu, może nawet nie o połowie takiej skali problemu, z jaką mierzymy się dzisiaj w firmach sektora energetycznego. To były pieniądze, które mogły pójść na inwestycje w zakresie pozyskiwania tańszej - bo przecież ona jest tańsza, nawet bez ETS-u - zielonej energii, a także na te inwestycje, które pomagają redukować zużycie energii, czy to elektrycznej, czy w jakiejkolwiek innej formie.

Można byłoby zapytać, jak zarządzane były szczególnie te spółki, które leżały w gestii Skarbu Państwa. Najdobitniejszy przykład do ilustracji to Grupa Azoty, która na swoich nietrafionych inwestycjach, na bardzo słabym zarządzaniu, na zadłużaniu się na ROR-ze przy absurdalnie wysokim oprocentowaniu straciła ponad 10 mld zł. Dzisiaj ta grupa szuka oszczędności praktycznie w każdej dziedzinie swojego funkcjonowania, po to żeby właśnie wyjść na prostą po czasach zmarnowanej dobrej koniunktury.

Jaka jest alternatywa proponowana przez prawą stronę? Pan poseł Suski, pan poseł Płaczek mówią: wyjdźmy z ETS-u. Stara, dobra śpiewka populistów, którzy proponują nam pozornie łatwe rozwiązanie zaszyte w rzeczy absurdalnie niekorzystnej dla Polski, czyli po prostu w wyjściu z Unii Europejskiej.

(Poseł Grzegorz Płaczek: Proszę nie manipulować, panie pośle. Proszę nie manipulować.)

Przykro mi, ale nie da się mieszkać w jednym domu, a potem mówić, że ja nie będę tutaj sprzątał, ja nie będę wynosił śmieci. Wchodzimy do wspólnoty, w której są konkretne obowiązki. To, że ETS w Unii będzie realizowany, wiedzieliśmy już w 2003 r. i Polki i Polacy w swojej mądrości i masie za tym zagłosowali. I tak, niestety w ciągu ostatnich lat ten ETS przybrał dla nas... To znaczy "przybrał dla nas" - został tak skonstruowany, głównie przez negocjatorów, przecież także z rządu Prawa i Sprawiedliwości, to Mateusz Morawiecki negocjował ETS-2. Dzisiaj, całe szczęście, zajmują się tym ludzie kompetentni, tacy jak chociażby minister Bolesta... (Wesołość na sali) Szanowni państwo, już przynajmniej o rok jest odłożony ETS-2, przynajmniej są już wyłączone z tego systemu wydatki na obronność, będą tutaj stosowane specjalne rekompensaty. Co więcej, dalsza rewizja jest w trakcie. Jestem pewien, że kolejne sukcesy są przed nami, bo tak jak mówię, zarządzają tym wreszcie po prostu kompetentni ludzie.

(Głos z sali: Więcej wazeliny.)

To jest ustawa o solidarności, to jest ustawa o tym, jak przesuwać nadzwyczajne zyski z tych miejsc, w których się pojawiają - w czasach takich ogromnych perturbacji na rynkach światowych, jakie mamy dzisiaj oczywiście w związku z wojną, czy to na Ukrainie, czy to na Bliskim Wschodzie, czy właśnie jeszcze w czasach jakichś popandemicznych perturbacji - do tych miejsc, w których dzisiaj faktycznie sektory tego realnie potrzebują. Oczywiście chcemy je przesuwać tam, gdzie będą inwestycje. A więc jeżeli pan poseł Suski pyta, dlaczego nie do firm, które się likwidują, to choćby właśnie z tego powodu: chcemy się rozwijać, a nie zwijać.

Oczywiście wszystko jest dzisiaj w rękach resortu, który ma skonstruować takie warunki przystępowania do konkursów, ich rozstrzygania i przyznawania tych środków, które faktycznie zapewnią to, że te środki trafią do firm, które tego najbardziej potrzebują. Mam głębokie przekonanie, że po tych długich godzinach spędzonych na posiedzeniach połączonych komisji dojdziemy do tego, że faktycznie to ogromne wsparcie, jedno z największych proponowanych dla tego sektora w czasie obecnej kadencji Sejmu, realnie wpłynie na odrobienie straconego czasu - czasu, który przez dziesiątki lat Polska marnowała. Bo to, że jesteśmy w trudnej sytuacji i przez to musimy dzisiaj opóźniać wchodzenie w życie wszystkich reform, które mają nas doprowadzić do neutralności klimatycznej, to jest jasne. Trzeba sobie jeszcze zadać pytanie, dlaczego. Firmy to wiedzą, wyborcy to wiedzą, my tutaj to wiemy. (Dzwonek) Mam nadzieję, że ta ustawa wejdzie w życie. Klub Polska 2050, będzie ten projekt wraz z tymi poprawkami, które wypracowaliśmy w toku prac połączonych komisji, popierał. Dziękuję bardzo. (Oklaski)